Herinneringen maken doe je zo – zusje

10958726_499563703515910_7122651598902611824_n (1)foto: Ge Steijn

Soms komen er herinneringen binnen die niet eens de mijne zijn. Ik herinner me mijn familie bijvoorbeeld soms middels foto’s uit een tijd waar ik niet eens geboren was. Hoe dat kan, geen idee, maar de hersenen zijn een creatief zooitje mysterie als het gaat om het ‘produceren’ van herinneringen aan je jeugd.

Vandaag is de sterfdag van mijn zusje Astrid. Dan regent het herinneringen. Sommige geleend uit andermans geheugen, verhalen of een vergeeld fotootje. Haar jongste dochter Joan heeft haar lach. We drinken vandaag koffie, doen boodschappen en maken foute grappen over herdenkingen. Humor is erfelijk. Ik heb dat rondje boodschappen met haar moeder honderden keren gedaan. ”Zullen we iets lekkers halen en nog een kop koffie doen?”

Deze foto van mijn zus herinner ik mij niet. Ik was een jaar of zeven en herinner me wel nog wat fragmenten van die zomer. Ritten naar Munster Geleen over de Napoleonsbaan. De geur van zonnebrandolie, de geluiden van de zomer, opspattend water, met z’n allen buiten eten, een rokende BBQ, een potje kaarten, in slaap dommelen op de achterbank van de auto.

Mijn neef Jan, een familielid dat ik nog niet eens zo heel lang geleden beter leerde kennen, stuurde mij vandaag een paar prachtige foto’s gemaakt door zijn vader. Alweer beelden van een tijd waarin ik nog niet eens bestond. En toch werd ik meteen in die warme rommelige huiskamer geslingerd, rook de caballero’s zonder filter en zat als nog ongeborene in een hoekje erbij en keek ernaar, genietend van de rotherrie.

En wat waren ze leuk vroeger – vooral in zwart wit. Ik ga er ongegeneerd goud van spinnen. Want ook dat mag met herinneringen die niet eens de jouwe zijn.

fotografie: Sef Dael

IMG_20150127_0056

IMG_20150127_0058IMG_20150127_0059  IMG_20150127_0063 IMG_20150127_0064