Balkenbrijtijd

Balkenbrij. Dat vind ik net als spruiten, heerlijk herinneringsvoedsel. Het doet me denken aan vroeger. Aan sinterklaas. Aan mijn moeder en mijn oma. Aan zaterdagochtend in de winter. Aan thuiskomen met een ijspegel aan je neus en hongerig van het schaatsen. Aan een verrassing bij de lunch in de herfst. Het huis ruikt naar kruidnagel, rommelkruid en spek, het is balkenbrijtijd. Ik struin alle slagers in de omgeving af naar goeie balkenbrij tegenwoordig. Lastig product. De supermarkten, met hun kleverige bruine bloedklompen gezouten meel in vacuümverpakkingen heb ik allemaal geprobeerd. Bah. Een beetje bruin-rood-grijzig met veel spek, zo zie ik hem graag. De lichte bittere nasmaak van boekweit, het zoutige van goeie bouillon en kleine draadjes mooi gaar vlees wil ik proeven in de balkenbrij. In de pan moet hij snel knapperig worden, zodat je de ultieme smaaksensatie krijgt van crunch en van binnen smeuïg. Het liefst eet ik balkenbrij met ouderwetse Limburgse appelstroop. Het zure frisse van de stroop als dip bij knapperig uitgebakken strookjes balkenbrij en een stukje knettervers wit vloerbrood. Of met een paar plakken gebakken zure goudrenetten, ook lekker.

Waarom is balkenbrij niet hip eigenlijk? In de middeleeuwen was balkenbrij de ultieme vleesvervanger voor armelui. Ik verwacht een revival. Want het is crisis. Balkenbrijtijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s