Smaakverachterlijking

Ik was helemaal niet zo’n gezonde eter, toen ik bioboerin werd in Spanje. Maanden lang droomde ik van slappe kroketjes uit de muur en sissende ijsoude cola in mijn keel, terwijl ik ploeterde aan mijn overwoekerde moestuintje of met een handboek op de grond de takken probeerde te snoeien van bomen die ik eerder nog nooit gezien had.

Na de pruilfase en helemaal afgekickt van TV-reclames en valse snackverlangens begon ik te begrijpen wat het inhield je eigen eten verbouwen; het was knuren en ploeteren, hongeropwekkend, een simpel leven onder een zeer complexe regie van moeder natuur.

(En ik had te veel natuurfilms gekeken, boeken gelezen over biologisch eten verbouwen en was te weinig in de natuur geweest daardoor.. Dus viel ongenadig hard op mijn bek vanuit mijn prachtige wolkje waarin ik een soort Bambi was met het instinct van Grizzly Bear Adams en Arendsoog, de groene vingers van een kruidenpater uit Steijl. Ik had een instanthemel verwacht, kant en klaar voor gebruik en ’s avonds lekker een boek en een film schrijven met uitzicht op mijn hofje van Eden. Niets was minder waar. )

Langzaam leerde ik mijn hofje kennen; genieten moet je leren blijkbaar. En aan ploeteren wen je ook op een gegeven moment. Dan komt de lang uitgebleven wake-upcall van moeder natuur, een close encounter van het mooiste soort: De smaak van verse koele vijgen voor zonsopgang, de fluweelzachte bitterheid van mijn olijfolie, de geur van gekneusde kruiden langs de beek.

Smaken, kleuren, geuren; alles leek intenser. Ik snapte wat er om me heen gebeurde en maakte daar deel van uit. Bij gebrek aan tijd voor het echte schrijfwerk, schreef ik er brieven over aan oude vrienden in Nederland, die waarschijnlijk dachten dat ik totaal was doorgedraaid en alleen nog maar over bomen, fruit, wilde zwijnen en nootjes kon praten.

Zo’n penvriend zocht me op, (las drie boeken op de patio zonder om zich heen te kijken en te beseffen hoe mooi mijn hofje was) en zei bij vertrek: ‘’Je verachterlijkt hier, terwijl wij doorgroeien. Hou daar rekening mee als je terugkomt.’’

(Ik moest daar destijds om huilen, maar kan daar gelukkig nu om lachen.)

Na een jaar of 3 ploeteren in mijn hofje had ik het pas echt door: als je in het hof van Eden wil wonen, ben je de hele dag bezig met eten; van het aanleggen van een houtvuur, tot het snoeien, irrigeren, oogsten. Je communiceert met je omgeving, continu. De rest van de wereld lijkt steeds verder weg. En liet ik sporadisch toe via een gammele verbinding van een internetbar in de grote stad.

Ik vroeg me soms, voordat ik doodmoe in de bedstee plofte, af hoe ik ooit dat boek en scenario zou kunnen schrijven met zoveel eelt op mijn handpalmen.

Langzaam verdwenen de slappe kroketjes-verlangens uit mijn systeem en kwam er een moment waarop ik stond zingend de wintervoorraad tomato frito stond te pruttelen in een grote kuip op het erf. Ik maakte kilo’s kweeperenvlees met gegrilde walnoten en amandelen van eigen oogst, schuimende zuurzoete mosto, citroenmarmelades, ingelegde gegrilde paprika’s en gepofte kastanjes in de winter. Mmm, het water loopt me in de mond als ik er aan denk.

Met brieven schrijven over mijn smaakbevindingen en natuuravonturen was ik opgehouden; het interesseerde geen hond in Nederland hoe je kweeperenvlees maakt, een konijn de jas uit trekt of een wild zwijnt ontwijkt. (Mijn verachterlijking was een feit na 3 penvrinden op bezoek te hebben gehad.)

De vrouwen in het dorp vonden het maar niks, mijn varianten op hun oer-recepten. ‘’Er moeten geen amandelen in carne de membrillo (kweeperenvlees), dat doe je maar in Holanda..’’

Carmelita, bekend in het nabijliggende dorp om haar kookkunsten, zei nadat ze mijn pompoenensoep met gepofte knoflook proefde: ‘’Het recept vind ik aanstellerij, maar deze soep is wel te eten.’’ Dat was mijn allerbeste integratiemoment; ik gloeide dagen van trots omdat ze me niet verrot gescholden had.

Eerlijke smaken zijn universeel. En liefde voor eten ook.



(Ik heb vandaag een kroketje gegeten. Dat maakte vanalles los. )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s