Buurvrouwenliefdeslied


Het was gisteren een uur of drie toen ik jou nog zag
Dat is logisch, want ik woon op tien en jij op nummer acht
Je ziet me nooit maar ik jou wel want zo is mijn bestaan
Je bent zonder mij te vragen met m’n hart op de loop gegaan

Stiekem kijk ik uit het raam als jij je fiets pakt achterom
En ’s avonds loop ik bij je langs en dan voel ik me zo dom,
Dom omdat ik je nooit zeggen durf dat jij de mooiste bent
En dommer omdat ik je kan dromen, terwijl jij me amper kent

Dan ben ik steeds weer opgelucht als je ´s avonds heel erg laat
toch alleen weer thuiskomt en te hard met je voordeur slaat
Genietend lig ik uren wakker en luister naar jouw gestommel
Vertederd zie ik hoe je in pyjama met je geraniums rommelt

Je bent al oud en zo alleen waarom zijn we niet gewoon samen
Mijn liefde, ach die speelt zich af in dromen en achter ramen
En als ik ´s avonds mijn prakkie eet alleen voor de teevee
Dan weet ik dat jij hetzelfde doet en eet ik stiekem met je mee

Tussen jou en mij zitten niet meer dan dunne muren en wat ruiten
Ik heb je lief al eeuwenlang, maar naar jouw liefde kan ik fluiten
Misschien zie ik je morgen als ik een smoes weet om bij je aan te bellen
Misschien dat ik dan toch vertel wat ik je altijd had willen vertellen

Je bent pas oud als de liefde je niet meer raken kan
Stille liefde is het vuur dat niemand doven kan

foto: Richard Fieten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s